Wie is Marc Rosier

In het kort
drs. M.J. (Marc) Rosier
Fractievoorzitter VVD Zoetermeer en woordvoerder Veiligheid
Geboren in 1979 te Utrecht

Persoonlijk
Na de Mavo in 1995 afgerond te hebben, volgende er een uitgebreide onderwijscarrière. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in een bul van de Universiteit Leiden als Bestuurskundige. Naast mijn studies ben ik actief geweest binnen een studentenvereniging, de JOVD (jongerenorganisatie van de VVD) en de universitaire medezeggenschap.

Na het afronden van mijn scriptie ben ik in het bedrijfsleven begonnen, namelijk bij de overheidsdivisie van ICT-multinational Logica(CMG). Enige jaren later ben ik overgestapt naar de rijksoverheid aangezien ik mijn studie en maatschappelijke betrokkenheid meer te gelde wilde maken. Momenteel werk ik als adviseur bij de afdeling Financieel Economische Zaken van een ministerie.

Ik woon samen met mij vriendin aan de rand van de wijk Buytenwegh. Daarvoor, tijdens mijn studietijd, heb ik in Leiden en Den Haag gewoond. Mijn jonge jaren heb ik doorgebracht in Bunnik, een fraai dorpje onder de rook van Utrecht.

Politiek
Ik ben een liberaal omdat ik in mensen geloof. Vrijheid en verantwoordelijkheid zijn daarbij leidend. Ik vind dat mensen hun eigen keuzes en hun eigen fouten moeten kunnen maken.

Daarom wil ik ook dat de rol van de overheid beperkt wordt. De overheid dient in de eerste plaats een vangnet en springplank te zijn voor de mensen die dat echt nodig hebben. Daarnaast heeft de overheid een belangrijke rol waar het bijvoorbeeld gaat om onderwijs, wegen en de openbare orde.

Frits Bolkestein heeft het liberalisme ooit als volgt omschreven.

“Het liberalisme laat zich als brede filosofische stroming niet in enkele woorden vatten. Maar de kern van het liberalisme is duidelijk: de wens om zoveel mogelijk vrijheid en verantwoordelijkheid aan elk individu te geven. Voorop staat de politieke vrijheid: vrijheid van meningsuiting en politieke vereniging. (…) Politieke vrijheid is belangrijker dan materiële welvaart. Sterker: zij is er de voorwaarde voor. (…)

Het liberale pleidooi voor individuele vrijheid is geen streven naar een geatomiseerde maatschappij waarin het egoïsme de toon aangeeft. Integendeel: liberalisme ziet gemeenschapszin als een onontbeerlijke waarde. In het liberalisme is de vrijheid van het individu dan ook onlosmakelijk verbonden met zijn verantwoordelijkheid. Het individu heeft niet alleen rechten, maar ook plichten jegens de maatschappij.

Het liberalisme beseft ook dat vrijheid alleen niet voldoende is. Om hun vrijheid zo goed mogelijk te verwerkelijken moeten mensen kunnen beschikken over bepaalde middelen. Aan de vrijheid onder bruggen te slapen heeft men weinig. Het is in de eerste plaats ieders eigen verantwoordelijkheid zich die middelen te verschaffen. Maar sommigen kunnen dat niet: ouderen, zieken, gehandicapten, vluchtelingen. Voor hen moet de overheid een vangnet uitsteken.

Het is de overtuiging van liberalen dat de gemeenschap ermee is gediend wanneer er rechten en verantwoordelijkheden zo dicht mogelijk bij het individu worden gelegd. Juist wanneer de verantwoordelijkheid op het collectief kan worden afgeschoven volgt erosie van de gemeenschapszin.”

Bron: Liberalisme in een vrijere wereld (essay), opgenomen in de bundel: Woorden hebben hun betekenis, F. Bolkestein, Prometheus, 1992.

Dit is nog altijd een van de beste typeringen van het hedendaags liberalisme. Het maakt duidelijk dat het liberalisme uitgaat van het individu met zijn of haar talenten en mogelijkheden, maar wel een individu midden in de samenleving.

Lees ook het interview met mij in de lokale krant het Streekblad: “Ik geloof in mensen.”

Verder op Internet
Ik ben ook te vinden op:
- Twitter
- Facebook
- Linkedin